باعرض سلام و احترام اینجانب برای خرید خانه ب شوهرم پیشنهاد دادم و با مقدار پولی ک من داشتم و برای اینکه در شهر غریب خانه بدوش نباشیم خانه گرفتیم 3دانگ ب 3 دانگ ک ایشان کمبود پولشان را با قرض از خواهر فراهم کردن و من وام گرفتم الان ایشان هیچگونه کمکی ب من جهت پرداخت وام نمیکنند لازم بذکر است ک میگویند مشکل خودت است ب من ربطی ندارد از خانوادت بگیر برای ایشان پول خیلی مهم است. اینجانب ب مدت 6 سال کارمند دانشگاه بودم ک بعد از ازدواج و ساکن شدن در شهر دیگر مجبور ب استعفا شدم و هرچقدر اصرار کردم ب شوهرم ک سرکار بروم گفتن ن من خودم شما رو تامین میکنم با اینکه من هنوز هم ک هست لباسهایی ک خودم قبلا خریدم میپوشم ایشان هرسال یکدست کفش و مانتو و شلوار میخرن و بس.در ضمن ایشان هیچگونه پول توجیبی هم ب من پرداخت نمیکنند.خواهشمندست ک در این رابطه مرا راهنمایی کنید.

سلام و عرض ادب. بهترین اقدام برای شما و زوج رفتن نزد مشاوره خبره خانواده است.اگر زوج مخالفت میکند شما اول به صورت انفرادی مراجعه و مشکل تان را بگویید و درباره ادامه جلسات از مشاوره راهنمایی بخواهید
اما در مورد مسائل حقوقی
پرداخت وام تنها وظیفه شما میباشد چون گیرنده وام هستید و از نظر قانون زوج مکلف نیست//زمانی که زوجه در منزل زوج سکونت دارد نفقه از مبلغ ریالی به هزینه های زندگی در می آید و شما نمیتوانید زوج را به عدمم پرداخت نفقه محکوم کنید مگر اینکه بعد از شکایت با دلایل ثابت کنید//اگر زندگی مشترک موجب عسر و حرج شما شده است با اثبات آن میتواند درخواست طلاق کنید ولی حتما باید دلایل محکمه پسند داشته باشید.
اما سخن بنده به عنوان برادر کوچکتر{ بزرگترین و مهمترین سرمایه زوجه در دنیا شوهرش میباشد و برعکس.تنها کسی که میتواند زوجه را به نیاز ذاتی و اساسی برساند{مادر شدن/رفع نیاز عمیق جنسی و عاطفی/حفظ امنیت اجتمایی و روحی و استقلال خانم }شوهرش میباشد .هر انسانی ممکن است خطایی انجام دهد و این مشکلات در تمام زندگی زنا شویی به صورت کم و زیاد وجود دارد و تا زمانی که روزنه ایی برای حفظ این زندگی می بینید زندگی زناشویی را به دعوای قانونی تبدیل نفرمایید.با سپاس