باسلام پس از چندین سال مشاجره و‌کتک کاریهای همسرم ، در آخرین زد و خورد دیگر به منزل بازنگشتم،حدود۲سال است جز دعوی طلاق و الزام به تمکین ،هیچ اقدامی برای بازگرداندنم نکرده،خودم هم قصدبازگشت ندارم،الزام به تمکین دربدوی به نفع بنده بود،درمرحله تجدیدنظرتوقف دادرسی صادرشدبدلیل اینکه ادعاداشتم همسرم کتکاری میکند و دعوی سرقت علیه بنده مطرح کرده،پس از صدور رأی کیفری،بنده برائت و همسرم به تهمت و ضرب و جرح محکوم شد،پس از ارائه رأی کیفری به تجدیدنظر وارائه لایحه توسط بنده،همسرم چون وکیل هستند،دیدند به ضرر ایشان است،دادخواست الزام به تمکین راکه اصل دعوی بود،مستردکرده اند،رأی تحدیدنظر براساس بند ب ماده ۱۰۷ و ۳۵۸ق.ا.د.م. صادر شده ، آیا این رأی اشتباه نیست؟ونباید مستند به بند ج ۱۰۷ سقوط دعوی صادر میشد،هرچنددعوی الزام به تمکین است ولی این ماده هیچ‌دعوی ای را مستثنی نکرده . ضمناً تاکنون۶بار دادخواست طلاق داده طی ۴سال و ۸بار الزام به تمکین حتی وقتی در منزل مشترک بودیم!محکومیت کیفری قبلی هم دارد هم ضرب و‌جرح هم توهین...