من یه دختر۳ساله دارم که تا۷سالگی حضانتش بامنه خیلی نگرانم بعداین هفت سال اینجورکه شنیدم میگن اگع فرزندت نخواهدبره پیش پدرش به اجبارنمیتونن ببرنش میخواستم بدونم این حرف راسته؟؟ممنونم

درود بر شما، پس از جدایی والدین و قبل از رسیدن فرزندان به سن بلوغ (9 سال برای دختر و 15 سال برای پسر) وضعیت حضانت آن‌ها را قانون مشخص می‌کند. مطابق قانون تا زمان رسیدن کودک به 7 سالگی اولویت حضانت فرزندان بعد از طلاق با مادر است. یعنی اگر مانعی وجود نداشته باشد، دادگاه خانواده کودک را برای نگهداری به مادر می‌دهد. پس از 7 سالگی، پدر کودک مسئول نگهداری از او می‌شود. این مسئله مطلق نیست و شرط استثنای آن مصلحت طفل است. زمانی که کودک به سن بلوغ برسد، حضانت او دیگر توسط قانون و دادگاه مشخص نمی‌شود و این خود طفل است که انتخاب می‌کند با کدام‌ یک از والدین زندگی کند.
مطابق قانون جدید حمایت خانواده، اگر پس از رسیدن کودک به 7 سالگی اختلافی در مورد حضانت وجود داشته باشد، دادگاه باید در مورد حضانت او با در نظر گرفتن مصلحت طفل تصمیم بگیرد. این مسئله به این معنی است که دادگاه خانواده باید با توجه به وضعیت کودک، وضعیت والدین او و وضعیت زندگی آن‌ها، مناسب‌ترین شرایط را برای زندگی کودک انتخاب کند. بنابراین سپردن حضانت فرزندان بعد از طلاق به پدر پس از 7 سالگی مطلق نیست و در هر صورت مصلحت او مهم‌ترین مسئله است. اهمیت مصلحت کودک به حدی است که حتی اگر والدین توافقی در مورد نگهداری طفل داشته باشند و دادگاه خانواده آن را بر خلاف مصلحت او تشخیص دهد، می‌تواند حکمی به غیر از آن‌چه والدین توافق کرده‌اند بدهد.
پیشنهاد می‌شود برای اطلاعات بیشتر مقالات همه چیز در مورد حضانت فرزندان بعد از طلاق و حضانت فرزندان در قانون جدید حمایت خانواده را در مجله حقوقی دادپرداز مطالعه کنید.